ส ม โ ห ด

เฮ้อ อีชั้นเหนื่อยมากเคอะ หลังจากซื้อของกลับมาบ้าน

เนื่องจากว่า ของใช่ที่บ้าน เริ่มร๊อย หรอ จำเป็นต้องออกไปซื้อของค่ะ

คือ อีชั้นไม่มีรถส่วนตัวค่ะ

จึงต้องให้บริการ ของ ขสมก. หรือ รถร่วม(กตัญญู)บริการ

ไม่ใช่อีชั้นให้ไปซื้อของอย่างเดียวนะค่ะ

เกือบทุกวันทีเดียวที่อีชั้นต้องนั้งรถเมล์

ทำให้เจอกับเหตุการณ์ ต่างๆๆ บนรถเมล์ หลายครั้ง

ทั้ง ชนกัน เฉี่ยวกัน ตีกัน(ช่างกล) แข่งกัน(อย่างเอาเป็นเอาตาย)

และ เสียงด่าของคนขับ และกระเป๋ารถเมล์ เหี้ย สัด เย็ดโด่ ฯลฯ

เต็มคันรถกันเลยทีเดียว แต่อีชั้นก้อชอบนะ ถึงที่หมายเร็วดี

แต่บางครั้ง อาจจะเลยไปถึงที่ตายก้อได้

เอาหละ มาเข้าเรื่องดีกว่าที่อีชั้นไปซื้อของคะ ก้อไปชอปมาก้อพอสมควร

ได้เวลากลับ เราไปยืนรอบนรถเมล์

.

อีชั้นก้อสงสัย

พวกรถเมล์จิงๆๆเลย ค่ะ

ทำไมมันไม่จอดให้ตรงป้ายสักที

.

บางที่ก้อจอดซะโน้นน ต้องวิ่งไปขึ้น หรือไม่ก้อเลยป้ายไป ให้วิ่งตาม

ไม่รู้ว่ามันเป้นความสุขของคนขับรถเมล์หรือป่าว อีชั้นละเหนื่อย

ต้องหอบหิ้วของพรุงพรัง ตามรถเมล์ แหน่ะ ไม่รู้มันจะรีบไปไหน รอด้วย

ชั้นยังไม่ได้ขึ้น อีห่านเอ้ย กูอยากจะด่า มึงเหลือเกิน ไม่เท่านั้น

ทั้งหอบหิ้วของ แล้วยังไม่มีที่นั้งอีก เศร้ากูเศร้า

แล้วก้อต้องยืน ง๊อกแง๊ก อยู่ตรงราวกลาง ชิดในหน่อยเพ่ ชิดใน

.

เดินหน้า ถอยหลัง ชิดในชิดในราวกับการฝึกทหารเลยทีเดียว

โอ้ยอีห่าน !!!!!!

.

กูจะล่มโดนเหยียบตายอยู่แล้ว อีห่าน เหอ ยังไม่ถึงบ้าน อะ ยืนๆๆ ต่อๆไป

เมื่อยว่ะ

โอ้ย ใครเหยียบตีนกูว่ะ แล้วก้อมองหน้า

เป้นผู้ชายค่ะ เตี้ย กว่าชั้นอีกคะ อ้วนด้วย

ใส่เสื้อกล้ามดีดำ สิวเขรอะเต็มแผ่นหลังคะ ฟังเอ็มพี

แล้วก้อ ชูมือจับราวอย่างไม่อายขนจักกะแร้ของมันเลยค่ะ

อี้ อีห่าน กูจะกลบหนีจักกะแร้มึงก้อไม่ได้อีก คนเยอะมากก

ไม่ใช่ขนอย่างเดียวนะเคอะ กลิ่นด้วยค่ะ หือ ( อีห่าน มึง

อาบน้ำมาหรือป่าวเนี้ย) เลวมาก สักพักค่ะ อีชั้นก้มหน้าลงไปดูของค่ะ

คือมันจะหล่น เอ๊ะ กลิ่นๆๆ ไม่ใช่กลิ่นจักกะแร้ (ของอีห่านนั้น)

แต่เป้นกลิ่นตดค่ะ เหม็นบรรลัย เหม็นโคตร

ราวกับ มันไป แดก สะตอ กระถิน ถั่ว กระเทียม ทุเรียน

รวมกันแล้วไม่ได้ขี้ มาประมาณ 3 อาทิตย์ทีเดียว เหม็นมากคะ

เหม็นบรรลัย ต้องเป้นของมันแน่คะ

อีห่านตัวนั้น เม็งเอ้ย ในใจอย่างจะบอกว่า มึงไปขี้ไป

โอ้ย คนก้อเยอะ อากาศก้อไม่มี โอ้ย จะเป้นลม

แล้วกลิ่นตดคงจะฟุ้งกระจายค่ะ เหม็นมากค่ะ ตดแม่ง

อีชั้นก้อพยายามไข่วคว้า หาอากาศค่ะ

แต่แอ๊ะ สายตาแปลกๆๆ จองมองมาที่ชั้น (พวกมึงมองไรกูว่ะ) กูคิด

แล้วอีก่านนั้น ก้อมองมาหาชั้นค่ะ คงเป็นเพราะกลิ่นตดของอีห่านนั้น

แต่แม่งทำเนียน อีห่านเอ้ย กลิ่นตดเรื่มจางหาย แต่ความอายเข้ามาแทนทีค่ะ

กูไม่ได้ตดนะ (กูอยากจะพูดแบบนั้น) แต่ก้อไม่ได้ เฮ้อ ป้ายหน้าบ้านกูแล้ว ทนๆๆๆ

ไม่กล้าสบตาใครเลยค่ะ ได้ยินคนพูด เหี้ยเหม็นตดใครว่ะ แม่งแดกหมาเน่ามาไงว่ะ เหี้ย

เท่านั้นยุงไม่พอ พอจบประโยคนั้นคะ คนข้างอีชั้นคะมองมาทีอีชั้น มันคงคิดว่า อีนี้แหละ

อีชั้นอยากจะบอกมันมาค่ะ ตดอีห่านนั้นค่ะ ไม่ใช่กู โอ้ย กูได้ลงแล้ว เย้

ยังไม่เท่านั้นสิคะ พอลงมาปุ๊บ คนบนรถเมล์ พากันมองมาที่อีชั้นค่ะ

.

อายค่ะ อายมาก ฮือ กูไม่ไตดดดดดดดดด

ป๊าดด

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

อายมั่กๆเล้ยคร่า...

edit @ 2006/08/01 09:49:15